تبليغاتX
هستم تو هم باش که بی تو هرگز

هستم تو هم باش که بی تو هرگز

هيچ چيز ويرانگرتر از آن نيست كه متوجه شويم كسي كه به آن اعتماد داشته ايم عمري فريبمان داده است

مو فقيت يعني يك سري عادت ها و منش هاي عالي ودرست

و شكست يعني يك سري عادت ها و منش هاي بد و نادرست.

اعتماد به نفس داشته باشيد

نه اعتماد به نفس شما را در عمل تغيير مي دهد و نه عادت مثبتي را در شما ريشه مي دواند.

بايد عمل كنيد(تكرار كنيد).

شخصيت  4منش4عادت4 تكرار 4عمل

á

چند پيشنهاد براي ايجاد روحيه پشتكار در

برنامه هاي اعتماد به نفس!

1.     هدف از ابتدا در شما شعله ور باشد

2.     خيلي هم نسوزيد!آتش تند دوام ندارد. آتش باشيد اما ملايم باشيد. هميشه با شيد. تندي فراوان از تداوم جلوگيري مي كند.

3.     بر نامه بايد كم حجم و ملايم باشد.

4.     الهام بگيريد.

5.     اعلام نكنيد.

6.     اگر يك روز اجرا نكرديد,كنار نرويد.

7.     برنامه زندگي شما را فقط شما بايد طرح كنيد.

8.     منتها,در اين برنامه همه چيز گنجانده شود.

آنچه كه بسيار مهم است و همه شما بايد در برنامه خود

در نظر بگيريد اين پنج نكته است:

1.      ارتباط با خدا و حضور خدا را در خود حس كن

2.      تلقين به نفس

3.      مراقبت از رفتارهاي خودشكنانه

4.      بر نامه خود شيفتگي

5.      كمك به ديگران

بر اساس اين پنج اولويت برنامه ريزي و رفتار كنيدو در هر كدام

تنوع به خرج دهيد.

در برنامه خود شيفتگي را بيشتر در همان جاها و همان كارهايي انجام دهيد كه

معمولا ناديده مي گرفتيد يا انجام نمي داديد و يا مشكل داشتيد( توجه داشته

باشيد اتماد بنفس خود پرستي نيست )

به خودتان عشق بورزيد

تمرين

هم اكنو جلو آينه برويد. خود را دوستانه نگاه كنيد و آز صميم قلب,به خود بگوييد:

تو را دوست دارم چون تو برتر از فرشته ها هستي.

تو را دوست دارم چون تو بر گزيده آفريده هاي خدا هستي.

تو را دوست دارم چون تو تجلي كائنات هستي.

تو را دوست دارم چون روح خدا در تو جاريست.

تو شايسته ي ستايشي چون خداوند ستوده تو را آفريده است.

تو را دوست دارم.

هروز حداقل يكبار اين تمرين را جلوي آينه آنجام دهيد تا قدمي به سوي اعتماد به نفس برداشته باشيد.

+ نوشته شده در  جمعه سی و یکم شهریور 1385ساعت 10:30 PM  توسط سحر  | 

          كسي نيست...

          بيا زندگي را بدزديم

          آن وقت ميان دو ديدار تقسيم كنيم

          بيا با هم از حالت سنگ چيزي بفهميم

 

›            خوشا به حال گياهان كه عاشق نورند

                      و دست منبسط نور روي شانه آنهاست

           نه وصل ممكن نيست,

                              هميشه فاصله اي هست.

           دچار بايد بود

                        وگر نه زمزمه حيرت ميان دوحرف

                                                  حرام خواحد شد.

            عشق

               صداي فاصله هاست.

                                صداي فاصله هاي كه

                                               غرق ابهامند.

             نه,

                       صداي فاصله هايي كه مثل نقره تميزند

                         و با شنيدن يك هيچ مي شوند كدر.š

                    3 هميشه عاشق تنهاست 4

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم شهریور 1385ساعت 11:33 PM  توسط سحر  | 

               

             گفتي آخر عشق تباهي است              گفتي دل نبند كه براي تو جايي نيست

       رفتم و گم شدم در تاريكي بي تو بودن              كه جز عاشق شدن مرا راهي نيست

                                              اي عشق

                   خدا چرا عاشق شدم من 

                                                    ديگه از دست اين دل

                                                                                    يه شب آروم ندارم

                 واي چرا تو اين زمونه...

                                                    شدم قربوني عشق

                                                                                    اسير روزگارم

                                 روزها چشم هاي نازش

                                                             مي شينه تو كتابم

                                 شبها وقتي مي خوابم

                                                             مي بينمش تو خوابم

                                      براش نامه نوشتكم قشنگ و عاشقونه

                                      نوشتم با دو چشماش منو كرده ديوونه

 

                            چرا عاشق شدم من               عشق من هميشه عاشقم باش

                                               چرا عاشق شدم من

                                      عشق يعني معناي واقعي با تو بودن.....

           توي روزگاري كه دل واسه ي شكستنه           قيمت طلاي دل قدر سنگ و آهنه

        بين اين همه غريبه يه نفر مثل تو مي شه        آشنايي كه تو قلبم مي مونه واسه هميشه

               

                 خدا چرا عاشق شدم من 

                                                     ديگه از دست اين دل

                                                                                    يه شب آروم ندارم

                 واي چرا تو اين زمونه...

                                                    شدم قربوني عشق

                                                                                    اسير روزگارم

 

                                      رو پله هاي سنگي            ميشينم مات و بيدار

                                     چشام رو دور ابرها            سرم رو سنگ ديوار

                                   براش آواز مي خونه            لباي سرد و بستم

                                    مياد خورشيد و بازم             هنوز اينجا نشستم

 

تو نباشي نمي خوام لحظه اي رو سر كنم

نمي دونم بعد تو من چي رو باور كنم

نمي تونم نمي تونم كه تورو رها كنم

بعد تو من چه كسي رو عشق من صدا كنم

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم شهریور 1385ساعت 10:17 PM  توسط سحر  | 

وهمه ما با اراده به دنيا مي آييم

با حيرت زندگي مي كنيم

و

با حسرت مي ميريم

اين است مفهوم زندگي كردن . پس هرگز به خاطر غم هاي امروز گريه مكن.

و

مگذار اين زمين پست شنونده ي

آواي غمگين دلت باشد

.

Ï

 

What is love?

 

عشق  شوق مرگ فاخته اي است  براي رسيدن  به دلباخته اش .

التماس درختي است به آب جوي .

عشق لذت نهان است . انشاي تن و  روان است . زبان چشم است

ديوانگي عقل است . رسوايي قلب است . تن به تن جنگ است

آماده گوش به زنگ است . هزار رنگ است . خيلي زرنگ است

عشق جولت و ديوانگي است

 

 

عاشق نبودي تو/ من عاشقت بودم .در قبلگاه عشق بودي تو معبودم . آرام و

آسوده در خواب خوش بودي يك لحظه من بي تو هرگز  نياسودم . من با نفس هايم نام تو

 را خواندم  ,كاش اي هوس بازم

با تو نمي ماندم.

Ä

روزي كه مي گفتي من با تو مي مانم. روزي كه دانستي من بي تو مي ميرم

روزي كه با عشقت بستي به زنجيرم بازنده من بودم  اين بوده تقديرم

خوش باوري بودم  پيش نگاه تو هر دم ز چشمانت خواندم كلامي نو

عشق تو چون برگي در دست طوفان بود/دل كندن و رفتن پيش تو آسان بود روزي به من گفتي

ديگر نمي مانم گفتم كه مي ميرم گفتي كه مي دانم

باور نمي كردم هرگز جدايي را

آن آمدن باعشق اين بي وفايي را.

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیستم شهریور 1385ساعت 11:10 PM  توسط سحر  | 

هرگز دستي را نگير وقتي قصد رها كردنش را داري,شايد محكم تر زمين بخوره.اونوقت دردش بيشتر از قبل مي شه.فرشته از سنگ مي پرسد:چرا از خوداوند نمي خواهي كه تورا انسان كنه؟سنگ مي گه:هرگز.هنوز اينقدر سخت نشدم كه انسان باشم.

Ð

هيچ چيز ويرانگرتر از آن نيست كه متوجه شويم كسي كه به آن اعتماد داشته ايم

عمري فريبمان داده است

 

 

هميشه با بدست آوردن اون كسي كه دوستش داري و نمي توني صاحبش بشي,گاهي وقتها لازمه

 ازش بگذري تا بهش بتوني برسي و صاحبش بشي.

Ï

شاگردي از استادش پرسيد :

عشق چيست؟

استاد در  جواب گفت :

به گندم زار برو و پر خوشه ترين  شاخه را بيار . اما در هنگام عبور از گندم زار ,به ياد داشته باش كه

نمي تواني به عقب بر گردي تا خوشه اي بچيني! شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتي طولاني برگشت.

استاد گفت : چه آوردي ؟

وشاگرد با حسرت جواب داد : هيچ . هر چه جلو رفتم خوشه هاي پر پشت تر مي ديدم و به اميد پيدا كردن

 پر پشت ترين تا انتهاي گندم زار رفتم. استاد گفت : "عشق يعني همين"

+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم شهریور 1385ساعت 11:33 AM  توسط سحر  | 

من كه مي دانم شبي عمرم به پايان مي رسد

پس چرا عاشق نباشم

ˆ

بگو عاشقي تا سلامت كنم

تمام دلم را به نامت كنم

مي گن قشنگ تر از گل خدا نيافريدقشنگ تر از

شماها

چشام گلي نديده

›š

زندگي اجبار است,مرگ انتظار است

عشق يكبار است,جدايي دشوار است

فكر تو تكرار است,اگر رفتم تو يادم كن

اگر مردم تو خاكم كن,اگر ماندم به مهر خود تو شادم كن

›š

عاشقم,عاشق به رويت گرنمي داني بدان

سوختم در آرزويت,گرنمي داني بدان

¸

هيچ راهي ارزش رفتن و هيچ كس ارزش دوست داشتن

ندارد

زيرا عشق سوتفاهميست كه با كلمه متاسفم به پايان مي رسد.

 

                     نظر شما چيه؟.........

اگر مرگ داد است, بيداد چيست

ز داد اين همه بانگ و فرياد چيست

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سی و یکم مرداد 1385ساعت 9:39 PM  توسط سحر  | 

من در هر كجا كه باشم خداوندگار من به من عشق مي ورزد.

مي دونيد چه خبره؟ نه

چه خبره؟ تولده

كي هست؟1 مرداد

چه ساعتي؟ 7 صبح

"تولدم مبارككككككككككككككككككك"

يارب

يارب به خدايي خداييت

وآنگه به كمال پادشاييت

كز عشق به غايتي رسانم

كه او ماند اگر چه من نمانم

از چشمه ي عشق ده مرا نور

وين سرمه مكن ز چشمه من دور

گرچه ز شراب عشق مستم

عاشق تر از اين كنم كه هستم

š›

از دايره زمان بيرون بياييد تا

خودرا در دايره عشق بيابيد.

               " دكتر دي پاك چوپرا"

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم مرداد 1385ساعت 5:40 AM  توسط سحر  | 

 

 

اي كساني كه مامور دفن من هستيد:

مرا در تابوت سياهي بگذاريد

تا همگان بدانند كه رو سياه از اين دنيا رفته ام

دستانم را از تابوت بيرون بگذاريد

تا همگان بدانند دست خالي از اين دنيا رفته ام

چشمانم را در تابوت باز بگذاريد

تا همگان بدانند چشم انتظار از اين دنيا رفته ام

و در آخر

تكه يخي به شكل صليب در بالاي سرم قرار دهيد

تا به جاي مادر داغدارم بر سرم گريه كند

             اسمت را به من بگو

             دستت را به من بده

              حرفت را به من بگو

             قلبت

                                    را به من بده

ef

زندگي رويا نيست

زندگي زيبايست

مي توان فاصله ها را از ميان برداشت

دل من با دل تو

هر دو بيزار ار اين فاصله هاست

ef

cدر زندگي اشتباه نكن

اشتباه كردي اعتراف نكن

اعتراف كردي التماس نكن

التماس كردي زندگي نكنd

ef

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1385ساعت 5:2 PM  توسط سحر  | 

بی چاره دلی که با نگاهی برود    از بی خودی تا ته چاهی برود

 

کاش قلبم درد بی حالی نداشت   چهره ام هرگز پریشانی نداشت

 

کاش می شد راه سخت عشق را  بی خطر پیمود و قربانی نداشت

 

 

+ نوشته شده در  جمعه یکم اردیبهشت 1385ساعت 1:2 AM  توسط سحر  | 

c در كتاب چهار فصل زندگي

صفحه ها پشت سر هم مي روند

هر يك از اين صفحه ها يك لحظه اند

لحظه ها با شادي و غم مي روند

 

 آفتاب و ماه يك خط در ميان

گاه پيدا گاه پنهان مي شوند

شادي و غم نيز هر يك لحظه اي

بر سر اين سفره مهمان مي شوند

 

 

گاه اوج خنده ي ما گريه است

گاه اوج گريه ي ما خنده است

گريه گل را آبياري مي كند

خنده يعني اينكه دل ها زنده است

 

 زندگي تركيب شادي با غم است

دوست مي دارم اين پيوند را

گر چه مي گويندشادي بهتر است

دوست دارم گريه با لبخند راa

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم فروردین 1385ساعت 3:4 AM  توسط سحر  | 

عشق

عشق معجون غريبي است. همان قدر كه مي تواند كشنده باشد ,قادر است اكسير زندگي هم باشد و همان قدر كه زجر مردن از عشق ,نفس بر

و خرد كننده است خون گرمي كه از آن توي رگهاي آدم جاري مي شود ,زندگي دوباره اي است كه جوان و پير نمي شناسد و قلب آدم را,در هر سني,ناخودآگاه در برابر خداوندي كه خالق عشق است,خاضع مي كند و شاكر. خدايي كه در چشم به هم زدني مي تواند بدبختي ها را خوشبختي كند و زندگي ها را زير و رو.

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم فروردین 1385ساعت 1:58 AM  توسط سحر  | 

 1000مرتبه  900جمله عاشقان را به  800جاي مختلف به  700زبان پيش 600 نفر مطرح كردم. 500نفر از آنها   400جمله را به  300زبان در 200 برگ تر جمه كردند و 100 بار

براي تو در  90روز و 80ساعت خواندم. هر 70 جمله را در  60بار و در 50 روز ,روزي

40 مرتبه براي خودت تكرار كردي. 30 تاي آن ها را آموختي پس از 20 روز از تو10

سوال كردم و 9 ساعت فكر كردي 8 مرتبه به 7سوال من در  6جواب در فاصله 5 روز دادي

روزي  4مرتبه تو را به 3 پارتي دعوت كردم  2ساعت خاهش كردم تا فقط 1 بار گفتي:

I Love You

 

من عادت مي كنم با درد تاره

جدايي شايد از من,من بسازه

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم اسفند 1384ساعت 3:40 AM  توسط سحر  | 

 

f روزگارم بر خلاف آرزوهايم گذشت e

 

 

ë نصيحت:

 

"هيچ وقت نگو خدايا من يك مشكل بزرگ دارم

بگو اي مشكل من يك خداي بزرگي دارم "

 

"با بال شكسته پركشيدن هنر است

اين را همه ي پرندگان مي دانند "

 

 

"هر وقت نمي توني كسي رو ببخشي بدون

كه قلب تو كوچيكه,گناه اون بزرگ نيست "

 

 

 

" دوست داشتن ايستادن زير باران و

خيس شدن باهم نيست

بلكه

بايد يكي براي ديگري چتري شودو

او نفهمد كه چرا خيس نمي شود "

 

 

خوشبختي بر سه ستون استوار است:

1-فراموش كردن گذشته

2-غنيمت شموردن حال

3-اميدوار بودن به آينده

                                    " مترلينگ "

" اين قافله ي عمر عجب مي گذرد

درياب دمي كه با طرب مي گذرد

ساقي غم فرداي حريفان چه خوري

پيش آر پياله را كه شب مي گذرد "

 

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم اسفند 1384ساعت 4:4 AM  توسط سحر  | 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم اسفند 1384ساعت 1:21 AM  توسط سحر  | 

 

به روز مرگ چو تابو ت من روان باشد

گمان مبر كه مرا درد اين جهان باشد

جنازه ام چو بيني مگو فراق, فراق

مرا وصال و ملاقات آن زمان باشد

مرا بگور سپاري مگو وداع, وداع

كه گور پرده ي جمعيت جنان باشد

فرو شدن چو بديدي,بر آمدن بنگر

غروب شمس و قمر را چرا زيان باشد؟

كدام دانه فرو رفت در زمين كه نرست؟

چرا به دانه ي انسانيت اين گمان باشد

مردم از فتنه گريزند و ندانند كه ما

به تمناي تو در حسرت رستاخيزيم

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم اسفند 1384ساعت 1:16 AM  توسط سحر  | 

 

فقط يك بار به دنيا مي آيي

           فقط يك بار خداوند زندگي را به تو هديه مي كند:

           اما در سراي ديگر همواره خواهي بود:

                          اگر اين فرصت يك باره را از دست دهي ,

                                                                 خواهي كرد ؟؟؟

S

          گر چه يك بار به دنيا مي آيي

           اما يادت باشد كه هر صبح,تولدي دوباره است:

           تولدي از خود ,با خود و به دست خود.

امام علي(ع)فرمود: "هركس دو روزش مساوي باشد,باخته است."

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم اسفند 1384ساعت 1:4 AM  توسط سحر  | 

 

روزهای فراق

   بسو ز ای شمع

                 بتاب ای ماه

                                  بر یز ای اشک

                                                       به سوگ او

  به سوگ آرزو هایش 

                 به سوگ گفتگو ها یش...

                                                  الی ای دوستان:

  کنون گر او به زیر خاک خفته است

               اگر دیگر به روی ما نمی خندد

              ولی نامش چه زیبا تا ابد جاوید خواهد ماند... 

 

 اين شعرا رو فقط براي عموي ناكامم(محسن عزيز)مي نويسم:

پرستو ها همه رفتند ,كبوتر ها همه رفتند

همه همشهري ها بار سفر بستند

نرو از كوچه هاي شهر ما تاريك و طولانيست

نمي دانم خدايي هست,نمي دانم بهاري هست

عجب صبري خدا دارد! عجب صبري خدا دارد!

ò

رفته ای تنها رهایم کرده ای        غصه ها را آشنا یم کرده ای

تا تو رفتی قلب من بیداد کرد        لب فرو بستم دلم فریاد کرد

بی تو من از زندگانی خسته ام     

همچو مرغی بال و پر بشکسته ام

  ای مادر  فرخنده  نداری خبر از من             

از گردش ایام چه آمد به سر من

  من تازه جوان بودم اندر چمن گل               

 شکفته فرو ریخت همه بال و پر من

  دورم ز برت از تو خبر نیست مرا                 

 می سوزم و چاره ی دگر نیست مرا

   خواهم که ز جانب تو پرواز کنم                   

اما چه کنم که بال و پر نیست مرا

     یاران و برادران مرا یاد کنید                        

                  رفتم سفری که آمدن نیست مرا

ò

مجموع عشق تو کوه را به صحرا نشناخت  

دیوانه ی عشق تو  سر از پا نشناخت

هر کس به تو رای یار ,خود گم گردید         

آن کس که تو را شناخت خود را نشناخت

سالم نتوان رفتن صحرای محبت را            

بی خون نتوان خوردن بینای محبت را

دیوانه ی عاشق را ,دیوانه نباید خواند        

رسوا نتوان گفتن,رسوای محبت را

در شکر تو و تعجیل,مهر را نکند تسبیح      

زبرا که همه خواندیم تایای محبت را

ò

دیده بگشای محسن جانم          شد خزان بی تو گلشن جانم

ای گل خونین باغ آشنایی            ای دوست مردم از داغ جدایی

ò

اینقدر آه کشیدم ز جهان سیر شدم          

صورتم گر چه جوان است ولی پیر شدم

پیری آن نیست که در سر  بزند موی سپید

هر جوانی که به دل شوق ندارد پیر است

ò

زندگی به من آموخت که چگونه اشک بریزم

ولی اشک به من نیا موخت که چگونه زندگی کنم

+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم بهمن 1384ساعت 2:30 AM  توسط سحر  | 

من غريبه ي ديروز ...آشناي امروز ...و فراموش شده ي فردايم...

پس در آشنايي امروز مي نويسم ...

 تا در  فرداي تلخ جدايي به ياد آوري ما را .

 

 

 

از كجا بايد شروع كرد ,قصه ي عشق دوباره ,تا همه

بغض هاي عالم ,سر عشق نباره

 

 

 

مي رسد روزي كه بي من روزها را سر كني

مي رسد روزي كه مرگ عشق را باور كني

مي رسد روزي كه در كنار عكس من

نامه هاي كهنه ام را مو به مو از بر كني

 

 

 

 

فيزيولوژي پسرها اين است كه به هر كاري دست مي زنند

تا آنچه مي خواهند را به دست بياورند وبعد رها مي كنند. 

 

 

 

خدايا

گر دراين دنياي پر مشكل تو تنها ياورم باشي

مرا هيچ غم نخواهد بود.

 

 

 

 

نه تو مي تواني دل از سادگي من بكشي

ونه من مي توانم تازه تر از تو يهانه اي براي شعرهايم پيدا كنم

پس قبول كن

براي خداحافظي دير است...

 

 ò

 

" تجربه به من آموخته است كه انسان ها از تجربه هيچ نمي دانند.."

 

ò

 

" بي عشق چون پرندگان بي بال هستيم"

 

 

" درسته كه يک يا دو بيتي هستن ولي معني هاش يه دنياست:

 

از صداي سخن عشق نديدم خوشتر

يادگاري كه در اين گنبد دوار بماند

 

 

اي كه از كوچه ي معشوقه ي ما مي گذري

بر حذر باش كه سر مي شكند ديوارش

 

 

 

من از بيگانگان هرگز ننالم

كه با من هر چه كرد آن آشنا كرد

 

 

در درون من خسته دل ندانم كيست

كه من خموشم و او در فغان و در غوغاست

 

 

داني چرا از ميان ميوه ها سيب نكوست

نيمي رخ عاشق است و نيمي رخ دوست

آن سرخي و زردي كه در او مي بيني

سرخي رخ عاشق است و زردي رخ دوست

 

 

شب بود و شمع بود و من بودم و غم

شب رفت و شمع سوخت و من ماندم و غم

 

 

كنم هر شب دعايي كز دلم بيرون رود مهرش

ولي آهسته مي گو  

 

يكي را دوست مي دارم ولي افسوس او هرگز نمي داند

نگاهش مي كنم شايد بخواند از نگاه من كه او را دوست مي دارم

(اين شعرا رو جدي نگيريد چون من هيچ وقت دلمو اسير نمي كنم اونم اسير يه پسر

 كه...)

 

 

 

عزيزم تويي كه عشق را در وجودم زنده كردي نمي دانم چقدر دوستت دارم اي كاش مي دانستي و باور مي كردي كه من جاودانه عاشق تو هستم . قبل از تو من به عشق اعتماد نداشتم اصلا هرگز باور نداشتم. وقتي كه من عاشق تو شدم همه چيز عوض شد نظرم بديعا تغيير كرد همه چيز برايم بوي عشق را مي داد عشقي كه از آن تو بود

 

 

 

 

 

 

 

 

 

وقتي دلم برات تنگ مي شه مي رم پشت ابرا و زار زار گريه مي كنم

پس هر وقت بارون و ديدي  بدون دلم برات تنگ شده

 

ò

 

يكي از من پرسيد بين زندگيت و من كدوم و بيشتر دوست داري ؟

من گفتم زندگي. او رفت ولي افسوس كه او ندانست تمام زندگيم او بود...

 

ò

هدف از زندگي اين است كه مهم باشيم ,به حساب بياييم ,مسئوليت كاري را بپذيريم و تفاوتي در دنياي خودايجاد كنيم كه نشان دهد _________\___( ._u_. )___ /_________

__________\___ .__,'___ /__________ما در آن زندگي كرده ايم.

__________,-~-. _.--._.-~-, _______

_________/ .- ,'_______`-. \______

_________\ /`__________\'/______

_________ /___'o___o`___\ ________

_________|____,'(_)`.____ |_________

__________.-`._______,'-.__________

________,'__,'___`a'___`.__`._______

_______/___/____r_____\___\____

_____,'____/_____e______\___`.___

___,'_____(______m_______)_____`._

__|_____,'\______Y_______/`._____|

___`.__,'_.-\_____f______/-._`.__,'__

_________/_`.____riend____,'__\_______

__.""-._,'______`._:_,'_______`.,-"".__

_/_,-._`_______)___(________'_,-.__\

(_(___`._____,'_____`.______,'___)_)

_\_\____\__,'________`.____/____/

    

چقدر عجيب كه:

       - تا وقتي مريض نشي كسي برات گل نمياره

       - تا فرياد نزني كسي به طرفت بر نمي گرده

       - تا گريه نكني كسي نوازشت نمي كنه

       - تا قصد رفتن نكني كسي به ديدنت نمياد ...

                         و تا نميري كسي تو رو نمي بخشه. 

 

 

وقتي بچه بودم همه چيزو  10 دوست داشتم (نهايت دوستداشنم)خلاصه اين كه

مامانم رو 10تا دوست داشتم بابامو 10تا دوست داشتم بستني 10تا مي خواستم

همه چي برام 10 تا بود ...اما حالا كه بزرگ شدم مي دونم نهايت دوست داشتن چقدر هست . اينقدر حريص شدم,اما مي خوام بگم دوست دارم به اندازه ي همون 10 تاي دوران بچگي...                            

 

 

 

عشق نمي پرسه تو كي هستي ,فقط مي گه تو مال من هستي .

عشق نمي پرسه اهل كجايي ,فقط مي گه تو قلب من زندگي مي كني.

عشق نمي پرسه كه تو چي كار مي كني ,فقط مي گه باعث مي شي

قلب من به ضربان بيافته. عشق نمي پرسه چقدر دور هستي ,فقط مي گه

 هميشه با من هستي . عشق نمي پرسه كه دوستم داري, فقط مي گه

 دوست دارم...

 

 

 

 

 

در تابستان گرم با آغوشت پناهگاهي  برايم بساز از جنس عشق,كه

پنجره هايش رو به درياي دلت باز شود و آن را چشمان زيبايت روشن كند

و سايباني با مهرباني  يه نگاهت براي اون بساز

 

 

 

   زيبايي عشق

زيبايي عشق به سكوت نه فرياد...زيبايي عشق به  تحمل نه خورد  شدن و فرو ريختن ... عشق خياليست كه اگه به واقعيت  برسه  ديكه طعم  شيرينش رو از دست مي ده . .. عشق يه كوير كه  عاشق تشنه با روياي سراب معشوق قدم به جلو مي زاره  .. عشق سخن گفتن با نگاه ...  عشق اميد به رسيدن و ترس از نرسيدن...

 

 

 

         بی تو

خون گریه میکنم وقتی احساس میکنم نیستی

وقتی احساس میکنم دیگه رفتی  همه دنیا رو سرم خراب میشه

نکنه بری !

نه نمیذارم بری نمیتونی بری

نه تو همیشه هستی

نکنه دیگه بر نگردی

نکنه ........

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم بهمن 1384ساعت 1:2 AM  توسط سحر  | 

 

 

 

 

تفسیر عشق

دوست دارم تا بار دیگر قلم بر دست بگیرم و تنهایی و غم های خود را با کاغذ سفید دفترم

قسمت کنم.زیرا هر گاه دلم گیرد هرگاه غصه ای در زندگی داشتم تنها تسکین

دهنده من دفتروقلمم بوده. باز هم می نویسم بی آنکه بدانم برای چه کسی

می نویسم حداقل برای تسکین دلم واشک می ریزم در حالی که نمی دانم برای چه هدفی وچه

کسی!! بارها.بارها

این سوال از خودم می کنم که چرا؟چرا کسی که اینقدردوستش داری نمی توانی به او برسی

وچرا تقدیروزندگی این اجازه را نمی دهد که بهترین فرشته روی زمین را برای خود انتخاب کنی

مگراوچه گناهی کرده است ویا مگر ماچه گناهی کردیم که نباید به اوبرسیم. بلکه بایدبپوسیم

وباآنکه دوستش نداریم زندگی کنیم وبارهاازخداگلایه میکنیم که چرا؟کسی راکه بااعماق وجودت

دوستش داریم نمی توانیم به او برسیم وچراهنوزهیچ عاشقی

به معشوق خود نرسیده است.هر لحظه به او فکرمیکنی هزاران هزاربارمی گویی ای کاش.............

 

آری.آری درست است دراینجا تو درست فکر میکنی خیلی درهم برهم وگیج کننده نوشته ام زیرا خود نیزهنوز نفهمیده ام گاهی وقتها چه می نویسم.

 

 

 

دلم گرفته ای خداااااااااااا!

اي آسمون زيبا امشب دلم گرفته

                           از هاي و هوي دنيا امشب دلم گرفته

يک سينه غرق مستي دارد هواي باران

                            از اين خراب رسوا امشب دلم گرفته

امشب خيال دارم تا صبح گريه کردن

                              شرمنده‌ام خدايا امشب دلم گرفته

خون دل شکسته بر ديدگان تشنه

                                بايد شود هويدا امشب دلم گرفته

ساقي عجب صفايي دارد پياله تن

                            پر کن به جان مولا امشب دلم گرفته

گفتي خيال بس کن فرمايشت متين است

                             فردا به چشم اما امشب دلم گرفته

 

 

 

 

از ته دل

 

تو که دستت به نوشتن آشناست                                              
                                                 دلت از جنس دل خسته ماست
دل دریا رو نوشتی همه دنیارو نوشتی دل ما رو بنویس

بنویس هرچه که ما رو به سر اومد                             
                                    بد قصه ها گذشت بد بدتر اومد 

بگو از ما که به زندگی دچاریم                                     
                            لحظها رو می کشیم نمی شماریم

بنویس از ما که در خال فراریم                                    
                                         توی این پاییز بد فکر بهاریم

بنویس از ما که عشق نشناختیم                                 
                                  حرف خالی زدیم و قافیه بافتیم

بگو از ما که تو خونمون غریبیم                                      
                                    لحظه لحظه در فرار و در فریبیم   

تو که دستت به نوشتن آشناست                                              
                                                 دلت از جنس دل خسته ماست
دل دریا رو نوشتی همه دنیارو نوشتی دل ما رو بنویس

 

 

تن من در ميان بستر نرم 

بروي سينه اش مستانه لرزيد

 گنه كردم گناهي پر ز لذت 

كنار پيكري لرزان و مدهوش

خداوندا چه مي دانم چه كردم

در آن خلوتگه تاريك و خاموش 

         خداوندا چه مي دانم چه كردم

                           در آن خلوتگه تاريك و خاموش 

 

 

 

تنهايي در برابرم زانو مي زند

سکوت دست افکنده بر لبهايم

تنهايي در برابرم زانو مي زند

چشمانم به اميدخيره مي شود

به موجهاي زندگي مي انديشم

و مي انديشم به خويش

ازکجاعبورخواهم کرد

آيا خواهم گذشت از انبوه سياهي؟

آياخواهم شنيدصداي پر زدن را؟

انگاردنيامي خواهد بلغزد

گويا عمرتضميني ندارد

از کجا بدانم دستهايم خواهد گرفت

شانه محکم را؟

ابرها مي گذرند

برگها مي ريزند

زير پاهامان شکافي است

پنهاني زير خاشاک تقدير

اگر چه روزهاي تازه مي شکفند

ولي حضورمن دراين منحني ثابت

نخواهد ماند

به پيشاني اسمان نوشته اند

زندگي يک قدم است

تمام مي شودهمه چيز

آنچه در همسايگي خاک است

می خشکد

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم بهمن 1384ساعت 3:48 PM  توسط سحر  | 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم بهمن 1384ساعت 3:44 PM  توسط سحر  |